محمد جعفر بن محمد علي بن محمد باقر الوحيد البهبهاني

فضايح الصوفيه 84

فضايح الصوفيه ( بضميمهء تنبيه الغافلين وايقاظ الراقدين ) ( فارسى )

مردم نادان و سفيه را فريب دهند ، و بعضى از ايشان چون واصليّه ، وملامتيّه وتسليميّه ارتكاب محرّمات را به ظاهر مستحسن دانند ، و بعضى ظاهر گردانيدن آن را قبيح شمارند . ديگر اين طايفهء واصليّه مىگويند كه : اگر [ بر ] يكى از ما شهوت غالب شود وخواهد كه با ديگرى مجامعت كند و آن شخص امتناع نمايد و اصل نباشد ، بلكه كافر باشد ، و اگر آنكس كه خواهند كه با او مجامعت كنند اجابت كند خواه مرد باشد وخواه زن به درجهء ولايت رسد و از اولياء عظيم القدر شود « 1 » . وگويند كه : رابعه وجمعى ديگر از زنان بودند كه به واسطه برآوردن حاجت واصلان به مرتبهء ولايت رسيدند ، ومزخرفاتى كه اين گروه مىگويند بسيار است ، ودليل بر كفر وزندقهء ايشان بىشمار ، اگر همه را ذكر كنيم باعث ملال شود . پس اى طالب حق ! ديدهء بصيرت بگشا وملاحظهء هرزه‌هاى صوفيّه وفلسفيه نما ! ببين كه شيطان ايشان را چه قدر فريب داده كه دست از فرمودهء خدا ورسول وائمّه عليهم السلام برداشته‌اند و به عقلهاى ضعيف خود اعتماد نموده‌اند ، وحال آنكه از حضرت صادق عليه السلام مروى

--> ( 1 ) - تبصرة العوام : 49 ، حديقة الشيعة : 577 ، خيراتيه : 1 / 21 .